Środki ochrony indywidualnej to w najprostszych słowach środki, które muszą zapewniać ochronę przed potencjalnymi zagrożeniami. Do takich środków zalicza się m.in. odzież ochronną, środki ochrony kończyn, głowy, twarzy, oczu, słuchu czy układu oddechowego. ŚOI to także środki, które izolują cały organizm, np. kombinezony gazoszczelne. Przykładem środków ochrony indywidualnej są np. hełmy, nauszniki, obuwie ochronne czy odzież ESD.

Środki ochrony indywidualnej – obowiązek pracodawcy

Do zadań pracodawcy należy wyposażenie pracownika w środki ochrony indywidualnej, które są niezbędne do wykonania pracy. Pracownik powinien otrzymać odpowiednie środki nieodpłatnie. Jednocześnie, środki te pozostają cały czas własnością pracodawcy. Do zadań pracownika należy korzystanie z ŚOI zgodnie z otrzymaną instrukcją. Pracodawca może w każdej chwili skontrolować czy ŚOI są wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem.

Charakterystyka środków ochrony indywidualnej

Środki ochrony indywidualnej mają zapewnić bezpieczeństwo i odpowiednią ochronę przed różnymi zagrożeniami. Jednocześnie, powinny one spełniać inne wymagania, dzięki którym korzystanie z nich będzie wygodne dla pracowników. ŚOI powinny być ergonomiczne. Co to oznacza? Użytkownik powinien być w stanie wykonać wszystkie czynności związane z zagrożeniem. Środki ochrony indywidualnej powinny wykluczać zagrożenia i niedogodności związane z ich użytkowaniem. Nie powinny one też negatywnie wpływać na zdrowie lub higienę pracownika. Środki ochrony indywidualnej nie powinny sprawiać żadnych dodatkowych trudności. Chodzi m.in. o utrudnienia związane ze zmianą pozycji ciała, poruszaniem się czy postrzeganiem zmysłowym.

Warto wiedzieć, że rodzaj stosowanych środków ochrony indywidualnej ustala pracodawca. Ważnym elementem są konsultacje z pracownikami – pozwalają one na dostosowanie ŚOI do stanowisk w zakładzie pracy.